Αρχείο για Ιουλίου 2008

Τσακώνικη Μελιτζάνα-Μάϊος 2008

“Zάκαμε τα γιορτά τα τσακώνικα μελιτζάνα τθον Αγελίδη.
Οράκαμε του χούρε με τα πρεσά ύβατα, με τα κα χώματα τσε του πρεσί καλλιέργειε  με μελιτζάνε, αγκουζία, ντομάτε τσε δεήματα. Τεγανίαμε μελιτζάνε σε ντόκε άϊ από ελιά. Εβαλήκαμε κοτσινά σάλτσα ντουμάτα, σκούντι, δυόσμο και βασιλικό  τσε εφχαριστίκαμαϊ πάρα πρεσιού.”

“Στη γιορτή της τσακώνικης μελιτζάνας πήγαμε στο Λεωνίδιο. Είδαμε τα περιβόλια με τα άφθονα νερά. Τα γόνιμα χώματα με τις καλλιέργιες με μελιτζάνες, αγγουράκια, ντομάτες και κολοκύθια.  Τηγανίσαμε μελιτζάνες σε ντόπιο λάδι απο ελιά. Βάλαμε κόκκινη σάλτσα ντομάτας, σκόρδο, δυόσμο και βασιλικό και ευχαριστηθήκαμε πολύ.”

Με αφορμή το φεστιβάλ της τσακώνικης μελιτζάνας – που το έμαθα όλως τυχαία από τον Bruno Heraud, τον πρόεδρο του δικτύου Μεσογειακών Κουζίνων –  επισκέφθηκα το Λεωνίδιο και έμεινα με το στόμα ανοιχτό.  Ως αθεράπευτος ταξιδευτής πρωτίστως  του Αιγαίου, παρ’οτι γνώριζα τον Πάρνωνα, δεν μου πέρναγε από τον νού, ότι θα μπορούσα να ανταμώσω έναν τέτοιο ευλογημένο τόπο και μάλιστα εκτός των νησιών του Αρχιπέλαγους….
Μιά εύφορη κοιλάδα γεμάτη καλλιέργιες, προτατευμένη από εντυπωσιακά κατακόκκινους βραχώδεις λόφους –Gran Canyon σε μικρογραφία -, μιά καταπληκτική παραλία με άσπρα βοτσαλάκια και καταγάλανη θάλασσα και ένας καλοδιατηρημένος  οικισμός, ο οικισμός του Λεωνιδίου που χαρακτηρίσθηκε παραδοσιακός από 1977.
Το Λεωνίδιο είναι η πρωτεύουσα της Κυνουρίας και της Τσακωνιάς, της Πρασιώτικης χώρας που επί αιώνες έμεινε λόγω γεωγραφικής θέσης – απομονωμένη απο τα άγρια βουνά – μακριά από τις επιβουλές κατακτητών, κατόρθωσε να κερδίσει  την εύνοια της γνωστού ανθέλληνα  του 19ου αιώνα Φαιλρμάγερ που ισχυρίσθηκε ότι μόνο εδώ ομιλούνται ακόμα αρχαία ελληνικά και οτι μόνο οι τσακωνιάτες είναι οι πραγματικοί Έλληνες.  Τα αρχαία Ελληνικά τα αντιληφθήκαμε σε τύπους “εόροκα σε”, γεγονός που μας συγκίνησε ιδιαίτερα γιατί σήμερα στην Ελλάδα μόνο η Τσακώνικη διάλεκτος των λίγων ορεινών χωριών του Πάρνωνα διατηρεί ακόμα την αρχαία γραμματική και τους αρχαίους τύπους των λέξεων.  
Η τσακώνικη μελιτζάνα αναφέρεται στον Θεόφραστο και στον Διοσκουρίδη ως “εδώδιμος θαμνίσκος ου μέγας, μασχάλας έχων πολλάς, αβλαβήδε η βοτάνη προς γεύσιν”. Όχι μόνο αβλαβής αλλά και νοστιμότατη είναι η ποικιλία αυτής της μελιτζάνας. Παρ’ όλο που η καλλιέργια της έχει δοκιμασθεί και σε άλλα κοντινά μέρη (προσέχτε τις απομιμήσεις – μελιτζάνες τύπου Λεωνιδίου) φαίνεται οτι μόνο στον κάμπο του Λεωνιδίου βρήκε τα καλύτερα χώματα και το ιδανικό μικροπεριβάλλον γιά να δώσει τον καλύτερό της εαυτό.  Περιζήτητη στο εμπόριο γιά την εκλεκτή της γεύση και το προνόμιο να μη χρειάζεται ξεπίκρισμα ούτε καθάρισμα της φλούδας της πριν το τηγάνισμα η τσακώνικη μελιτζάνα Λεωνιδίου συγκαταλέγεται μεταξύ των 317 ευρωπαικών προιόντων με ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΜΕΝΗ ΟΝΟΜΑΣΊΑ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗΣ στα οποία συμπεριλαμβάνονται εννέα ελληνικά. Καλλιεργείται σε έκταση 500 στρεμμάτων με τον παραδοσιακό τρόπο ποτίσματος – με τα άφθονα νερά να ακολουθούν τα αυλάκια και να πλημυρίζουν τις βράγες με τα φυτά- και η παραγωγή της ανέρχεται στους 5.000 τόνους ετησίως.  
Τώρα σχετικά με το καθεαυτό το γεγονός του φεστιβάλ της τσακώνικης μελιτζάνας το πρόγραμμα περιελάμβανε την παρουσίαση γευμάτων Κυπριακής, Τυνησιακής, Τουρκικής και Ελληνικής Κουζίνας με βάση την μελιτζάνα. Οργανωμένο από την αναπτυξιακή εταιρία Πάρνων, η οποία έχει κάνει μιά εκπληκτική δουλειά στην περιοχή αναπτύσοντας και προβάλοντας όλες τις πτυχές της (μονοπάτια, σπήλαια, αγροτουρισμό, τοπικές καλλιέργιες, πανηγύρια κλπ), το φεστιβάλ έγινε στις ..Μαίου Οι μάγειροι από τις τέσσερεις χώρες της Μεσογείου ξεδίπλωσαν όλη την τέχνη τους στην κεντρική πλατεία του Λεωνιδίου και προσέφεραν σε πάνω από πεντακόσιους προσκαλεσμένους γεύσεις των πατρίδων τους.Από τις ομιλίες που προηγήθηκαν συγκράτησα την παρουσίαση του δικτύου για τη διατήρηση  της μεσογειακής κουζίνας από τον πρόεδρο του, τον Bruno Giraud Heraud, τον πληθωρικό Μαρσειγιέζο αρχιμάγειρα, τον γλυκό και δημοκράτη Φιλέλληνα. Εντύπωση  έκανε και η ομιλία της πανεπιστημιακού Guzin Yalin, της επίσημης εκπροσώπου της Τουρκικής Γαστρονομίας που ταξιδεύει σ’ όλο το κόσμο για προβάλει  την Τουρκική Κουζίνα. Θεωρόντας την μελιτζάνα σαν ένα από τα πιο χαρακτηριστικά υλικά της μεσογειακής κουζίνας, αναφέρθηκε στις ιδιότητές της, την άλλοτε απαλή γεύση (όταν ψήνεται) και άλλοτε έντονη (όταν τηγανίζεται), την ικανότητά της να αναμειγνύεται και να συνδιάζεται με άλλα μεσογειακά τρόφιμα (σκόρδο, κρεμμύδι, λάδι, ντομάτα, κολοκυθάκι, πιπεριά κ.λ.π.).
Δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στο το αυτοκρατορικό  μωβ χρώμα της, το σχήμα της ,σύμβολο της ευχαρίστησης και του έρωτα και την συμβολική της σημασία “ το κρύο ποτέ δεν κτυπά την πικρή μελιτζάνα” σαν σύμβολο αντοχής.
Κατά την διάρκεια των ερευνών μου γιά την τσακώνικη μελιτζάνα και τις μαγειρικές της εφαρμογές, έπεσε στα χέρια μου ένα έντυπο του Δήμου Λεωνιδίου που συμπεριελάμβανε συνταγές με μελιτζάνα από διάφορα μέρη της  Ελλάδας, επιμελημένο και παρουσιασμένο από την σπουδαία ερευνήτρια της ελληνικής γαστρονομίας Εύη Βουτσινά. Ας δούμε μερικές :
Προτσούμα – κάτι σαν λαγάνα – με μελιτζάνες (Λεωνίδιο), Μακαρόνια από στάρι  ποικιλίας “μαυραγάνι” ζεματισμένα με κατσικίσιο βούτυρο και τηγανητες μελιτζάνες (Γύθειο), Μελιτζανοσαλάτα Ξάνθης, Μελιτζανοφάι μακεδονίτικο (μελιτζάνα, φρυγανιά, γιαούρτι, ντομάτα, σκόρδο, σπόροι μάραθου), Μελιτζάνες γιαχνί, Μελιτζανα με ρεβίθια (Βόλος), Τυλιχτά με μελιτζάνες (Θεσσαλονίκη), Μελιτζάνες ιμάμ (Μικρά Ασία), Πρόβατο με μελιτζάνες, Μελιτζανοπίλαφο χιώτικο, Μελιτζανοπιττα “ξυπόλιτη” (Δωδεκάννησα).

10 Μήνες αργότερα ….

Πάρος 1 Ιουλίου 2008

Παρότι οι νονοί ήσαν εξαίρετοι, ο μαθητής αποδείχτηκε στουρνάρι. Έπρεπε να περάσουν δέκα ολόκληροι μήνες, για να ξαναμπώ στο ρημάδι το σύστημα , Και αυτό  χάρις  την συμπαράσταση μιας άλλης φίλης  της Εβελίνας. Ξέρετε από τα μαζικά φροντιστήρια προτιμώ τα ιδιαίτερα μαθήματα. Η  καθυστέρηση αυτή δεν μ’ απέτρεψε, να ταξιδεύω και να κάμω ενδιαφέροντα πράγματα για την προσωπική μου ευχαρίστηση, αλλά και για να τα μοιρασθώ με τους φίλους μου. Έτσι όλο τον καιρό μάζευα υλικό , κείμενα και φωτογραφίες αναμένοντας τον άνθρωπο που θα με φωτίσει να τα βάλω στο διαδίκτυο. Η αναμενόμενη στιγμή έφτασε. Από σήμερα θα αρχίσουν να βλέπουν το φώς τα τοποθετημένα εδώ και μήνες στο ράφι ταξιδιωτικά μου…Καλό μας καλοκαίρι!!!          

Γεννητούρια

Κυριακή, 2 Σεπτέμβριος 2007

Γεννητούρια

Μύκονος, 1η Σεπτέμβρη,

Καλημέρα και καλό φθινόπωρο.

Ακόμα ένας χρήστης διαδικτύου γεννήθηκε σήμερα με νονούς, τον Δημήτρη και την Λουΐζα. Άξιοι πνευματικοί πατέρες γιατί όχι μόνο, με παρέσυραν στα μαγευτικά τους blogs κι από κει των φίλων τους και στην αποκάλυψη μέρους του κυβερνοχώρου, αλλά επειδή, αυτοί πρώτοι, παρουσίασαν την πρώτη κριτική στο βιβλίο μου. Κι όλα αυτά, σ’ έναν άνθρωπο 53 χρόνων, με μια ναυτία στις ηλεκτρονικές συσκευές παντός είδους καθώς ακόμη και το κινητό τηλέφωνο, το χρησιμοποίησα πρώτη φορά, πριν δυο χρόνια ενώ για γράψιμο χρησιμοποιώ ακόμα τα παραδοσιακά χειρόγραφα.

Σ’ αυτή λοιπόν τη συγκυρία η μύηση στο διαδίκτυο γίνεται ταυτόχρονα με την μύηση στις βασικές λειτουργίες του ηλεκτρονικού υπολογιστή που μόλις αγόρασα. Κουμπιά. Χιλιάδες κουμπιά ανεξήγητα κι εγώ στη ζωή μου που λάτρευα τα φερμουάρ…

Αγαπητοί σύντροφοι του διαδικτύου, δείξτε κατανόηση…

Γιώργος Πίττας


Ιουλίου 2008
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  

cover4.gif

paros-cover.gif