Ταξίδι στην Κρήτη

  

 “Ήθελα να μαι άρωμα

που βάνεις στα μαλλιά σου

σε κάθε σου αναπνοή

να μπαίνω στη καρδιά σου.

Τα  άρωμα που χει η αγάπη μου

λουλούδι δεν το βγάνει

κι οταν τινάξεις τα μαλλιά

ολό το κόσμο πιάνει.”

Το οδοιπορικό για τα πανηγύρια της Κρήτης ξεκίνησε με την επίσκεψή μας  στο Ηράκλειο, στο μαγαζί που τραγουδούσε ο Βασίλης Σκουλάς, ένας από τους σημαντικώτερους τροβαδούρους και λυράρηδες του νησιού. Ηταν κατάμεστο κυρίως από νέους, που άλλοτε τον άκουγαν συνεπαρμένοι, άλλοτε τραγουδούσαν μαζί του και άλλοτε χόρευαν κρητικούς χορούς, τον χανιώτικο, τον σιγανό, τον μαλεβιζιώτικο και το πεντοζάλι. “ Δεν ξέρεις πόσο χαίρομαι που οι νέοι παρατήσαν τα “ορθάδικα” και ξαναεπέστρεψαν στα τραγούδια του

τόπου τους”, εξομολογήθηκε ο κυρ Βασίλης και μας προσεκάλεσε στο χωριό του στα Ανώγεια για να μιλήσουμε με την ησυχία μας.

Την επόμενη μέρα ανεβήκαμε στο οικογενειακό του άντρο. ¨Ενα  ξενοδοχειακό  συγκρότημα, σύγχρονης αρχιτεκτονικής, σε υψόμετρο 900 μέτρων ατένιζε από τη μία πλευρά το χιονισμένο Ψηλορείτη και από την άλλη το Αιγαίο Πέλαγος, που όταν έχει καθαρό καιρό διακρίνει κανείς την Σαντορίνη. Το Delina Mountain resort  πάνω από τα Ανώγεια ηταν μιά έκπληξη www.delina.gr  Aπό τα εντυπωσιακώτερα ορεινά  καταφύγια που έχω συναντήσει στην Ελλάδα.

 Μας περίμενε στο καφενεδάκι με ρακές και μεζέδες και πιάσαμε πάραυτα την κουβέντα.  Τρίτη γενιά λυράρης, απο μιά οικογένεια με μουσική παράδοση, δεύτερος ξάδελφος του Ξυλούρη, είχε έναν παπού τον Μιχάλη Σκουλά σπουδαίο οργανοπαίκτη. Στο καφενείο του παππού του και κατόπιν του πατέρα του μαζεύονταν οι λυράρηδες και παίζαν μουσικές που τις άρπαζε απο μικρός και τις έπαιζε κι αυτός. Από τα δεκαέξη του πήγαινε και τραγουδούσε σε πανηγύρια και σε γάμους.

Κάποια στιγμή ο  κυρ-Βασίλης  πιάνει τη λύρα του και μας τραγουδά Ερωτόκριτο:  

“Η αγάπη που στα βάσανα

 αντριεύει και πληθαίνει

κι οπου με τσ’ αναστεναγμούς

τρέφεται και βλασταίνει.

Σπίθα μικρή και αψήφιστη

δεν λάμπει μη δε βράζει

και πως να κάμει αναλαμπή

κανείς δεν το λογιάζει

 Κι αγάλια αγάλια θρέφεται

σαν το καμίνι ανάφτει

και ίντα καίει δυνατά

και το κορμί μας βλάφτει”.

Με τα τραγούδια, τις αφηγήσεις και το κοίταγμα των παλιών φωτογραφιών απο πανηγύρια και γιορτές που ήταν αναρτημένες στους τοίχους, πέρασε η ώρα και βράδυασε. Στα κιτάπια μας είχαμε καταχωρίσει όλες τις απαραίτητες πληροφορίες για την έρευνα μου. Στην καρδιά μας όμως ο Βασίλης Σκουλάς είχε καταχωρηθεί ως ένας ευαίσθητος  τροβαδούρος που με τις κοντυλιές του οδηγεί τους Κρητικούς  σε συγκινητικά μουσικά ταξίδια, πολύ μακρυά από τα σκουπίδια της  Αθηναικής πολιτείας.

Την επόμενη μέρα οδηγηθήκαμε σ’ ένα άλλο βουνό της Κρήτης, στα Αστερούσια και συγκεκριμένα δυτικά της κορυφής Κόφινα, στον ιστορικό οικισμό Καπετανιανά.

Κέντρο του ησυχασμού από τον δέκατο  μ.Χ αιώνα συγκέντρωσε τους αντιρητές θεολόγους  γύρω απο τη Μονή Κυριε Ελέησον, απο την οποία σήμερα σώζεται σε αρίστη κατάσταση ο ναός της Παναγίας, μιά βασιλική μονόκλιτη με εγκάρσιο κλίτος. Το εσωτερικό της εκκλησίας κοσμούν μοναδικές τοιχογραφίες της ιδεαλιστικής σχολής της Κωνσταντινούπολης, χρονολογημένες από το 1402, που συνέβαλλαν  στην δημιουργία της Κρητικής Αναγέννησης.

Η Τουρκοκρατία που  ακολούθησε, οδήγησε στην εγκατάλειψη του οργανωμένου μοναχισμού και τη μετατροπή του μοναστηριού σε οικισμό. Αμέσως μετά την επανάσταση του Δασκαλογιάννη, ομάδα αγωνιστών απο τ΄Ασφένδου Σφακίων βρήκαν στο απομονωμένο αυτό χωριό τον ιδανικό τόπο για να εγκατασταθούν. Στη μεγάλη συμβολή τους στους απελευθερωτικούς αγώνες  του 19ου αιώνα οφείλεται η ονομασία Καπετανιανά που επικρατούσε ήδη κατά την επανάσταση του 1821.

Στο  εγκαταλημένο αυτό χωριό , στα 800 μέτρα υψόμετρο, με θέα από την μία την αγέρωχη κορυφή του Κόφινα στα 1400 μέτρα και από την άλλη το Λιβυκό να απλώνεται στα πόδια σου, αποφάσισε ο Μάρκος νέο παλικάρι, να φτιάξει το  άπιαστο ονειρό του. Οκτώ χρόνια βάστηξε  η κατασκευή του οικισμού με ντόπια υλικά,  τοπικούς τεχνίτες και απεριόριστη προσωπική εργασία.

Σήμερα οι Ξενώνες Θαλόρη,  www.thalori.gr , είναι ένα συγκρότημα 15 αναπαλαιωμένων παραδοσιακών κατοικιών, που διατηρούν αυθεντικά τα στοιχεία της τοπικής αρχιτεκτονικής, τους πέτρινους τοίχους, τις στέγες με κεραμίδι, την οχυρωματική διάταξη με τους στενούς δρομίσκους, ακόμα και τις ποιμενικές εγκαταστάσεις που  το  περιβάλλουν

Το συγκρότημα αυτό έδωσε τη πνοή που χρειαζόταν στον οικισμό – άλλωστε οι 12 εργαζόμενοι της μονάδας κατοικούν στο χωριό – και προκαλεσε επιπροσθέτως σε αρκετούς, το ενδιαφέρον να αποκτήσουν ερειπωμένα σπίτια και να τα μετατρέψουν σε παραθεριστικές κατοικίες.

Καθότι της δουλειάς, μπορώ να ισχυριστώ που οι Ξενώνες Θαλόρη  είναι από τις καλύτερες επεμβάσεις που έχουν γίνει στην Ελλάδα, στο τομέα αναπαλαίωσης οικισμών και  χαρήκα ιδιαίτερα  που ήταν γεμάτοι απο επισκέπτες. Ανθρώποι  που είχαν έλθει από τις άκριες της Κρήτης, για να απολαύσουν την άγρια φύση, το μοναδικό οικισμό,  τις κοντιλιές του Μάρκου Σκορδαλάκη, αλλά κυριώς τη ζεστή φιλοξενία και την ανυπέρβλητη κουζίνα της οικογενείας, του πατέρα του Μιχάλη, της μητέρας του Θεανώς Βρέντζου και κυρίως της γυναίκας του Πόπης.

Και που βέβαια μου επιβεβαίωσε την αντίληψη, οτι όσοι θέλουν να ανακαλύψουν την Ελλάδα της δημιουργίας, ας κάμουν λίγο κόπο, ας βγουν απο το καβούκι της Αθήνας και θα την βρουν.          .

Advertisements

0 Responses to “Ταξίδι στην Κρήτη”



  1. Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Ιανουαρίου 2011
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Δεκ.   Φεβ. »
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31  

cover4.gif

paros-cover.gif